شرط اول پرداختن به اهداف راهبردي

رويكرد ها و نگرش هايي كه در كوران و در روند پرپيچ و خم تاريخ ايران زمين بسيار سخت بدست آمده و شكل گرفته بودند درد آوردتر از آن در گذرها و كمين گاههاي دشمن ساخته و به ياري دوستان نادان به كم رنگي گرائيدند. شكل گيري مجدد فرهنگ راستين ايران زمين كه ميرود تا غني تر و پربارتر از پيش انسان را از چنگال اهريمن شكل گرفته برهاند، خوني دوباره به رگ و پي اين پيكره عظيم و مقدس دوانيده است. اين حركت ارشادي رفته رفته ما را به سوي آن جامعه اي كه درخور نام ايراني است، به سوي همه آن نيكويي هايي كه رهبران و رهروان ساختمان ايراني آبادتر با مردمي آزادتر برايش سخت جان كنده اند و عمرها برايش صرف كرده اند هدايت مينمايد. اين راه و روند اين حركت آسان نبوده و نيست. پرسنگلاخ، سخت، نفس گير و گاه بسيار هم خونين بوده است. مردم ما در اين روند تندرويهاي گوناگوني را چند سويه از سر گذراندند. گاه اينان و گاه آنان تلاش كردند ما را تسليم جوسازيهايي نمايند كه بخشي از سوي دشمنان اين سرزمين، دشمنان انديشه هاي نيكو و مقدس اين آب و خاك القا و ارائه ميشد و گاه بيگناهانه از سوي دوستاني كه جز نكويي و نيت خالصانه خشي را در خود نمي يافتند، كه هردو، بدون ترديد، از پيكره زنده ما نيرو مي كاست، عمر ما را ميكاهيد و در چرخه حركت ما به سوي بالندگي زمان ميبلعيد. جاي شكرش باقيست كه هيچ ايراني راستيني به اين آب و خاك خيانت نورزيده و نخواهد ورزيد. حتي مغولاني كه سگ وگربه هاي اين خاك را هم در جهت ارضاي طبع خونخوارانه خود به خون كشيدند پس از مدتي جذب فرهنگ غني و انسان ساز مردم اين سرزمين گشتند و در راهش از جان فشاني هم دريغ نورزيدند.
امروز ما آگاه به وظايف راهبردي (استراتژيك) خود؛ نجات انسان از چنگال اشغالگران خونخوار و ددمنش، پايان دادن به وحشت آفريني دولتي آنان در حركتيم، در تلاش و انديشه سازي هستيم. استوار و مصمم، يك دل و هم پيمان بدون اتلاف هر لحظه اي بدون اتلاف هر ذخيره و ابزاري بدون چشم بستن به هر نيرويي.
در اين راه ما خود همه تجهيزات نرم افزاري و سخت افزاري لازم و كافي را مهيا ميسازيم و تن به مطالبات زورگويانه و قيم مآبانه دشمنان نخواهيم داد و در مقابل دشمن تا دندان مسلح و درپشت دروازه هاي كشورمان خلع سلاح نخواهيم شد. رهبران ما مردم را صاحب خيزش هاي انسان ساز خود ميدانستند، آنگاه كه ما را به اين امر يادآوري كردند كه ما فرزندان رمضان هستيم ما را از تحريم نترسانيد، مردم ما با همه تلاش، توش و توان همه جانبه خود تهديدهاي دشمن را در هر عرصه اي خنثي ساختند. زماني كه دشمن، در تلاش بود تا بوسيله ناآگاهان و دوستان نادان با القائات گوناگوني از قبيل تغيير قانون اساسي و ديگر شيوه ها كيش شخصيت را در مسئولين و منتخبين مردم بوجود آورد. ديديم كه مسئولين و مردم ما آگاهي و هوشياري خود را چگونه به نمايش گذاردند. البته دشمنان ما امروزه هم دست از اين شيطنت ها برنداشته اند و با ترفندها و شيوه هاي گوناگون تبليغاتي در تلاش هستند مردم ما را به اصطلاح خود بفريبند و با حيله گري و ”زيركي“ نقشه هاي پليد خود را به اجرا در آورند كه رهبري مدبرانه و مصلحت انديشي رهبر معظم انقلاب، هوشياري مردم و ديگر دست اندكاران اداره امور كشور راه را بر آنان بسته است.
ديديم كه بودند افرادي از همان شبكه كارگزاران سياستهاي بيگانه در بدنه سازمانها و نهادهاي فرهنگي تلاش كردند كه نه تنها تهاجم فرهنگي از سوي دشمنان را مقابله ننمايند بلكه در آن جهت به زبان و فرهنگ زدايي در جامعه دامن بزنند تا جاييكه در هيچ جاي كشور حتي يك دعوتنامه عروسي بدون بكار گيري زبان بيگانه يافت نميشد. در رسانه هاي جمعي در دانشگاه ها، در همايشها و نام هايي چون ( ايسنا) استفاده از واژه هاي بيگانه نه تنها جلوگيري نميشد بلكه تشويق هم شدند. نگاهي بر مجموعه هاي صدا و سيما، فيلم هاي سينمائي، بسته بندي فراورده هاي غذايي، سردرب مغازه ها و تبليغات تجارتي گواهي بر شدت اين تهاجم فرهنگي است.
در ادارات ما مدت زمان كار مفيد بسيار ناچيز بود و بخش اعظم ساعات اداري كارمندان به بطالت و در خارج از اداره براي انجام كارهاي شخصي صرف ميشد. مراجعين و كاربران ما با توهينات و ” برو فردا بيا “ هاي خسته كننده و عصيان برانگيز روبرو بودند و كسي هم جلودارشان نبود. رشوه خواري و خويشاوند سالاري به معضلي سرسام آور مبدل شده بود. كاغذ بازيهاي بي دليل، وقت تلف كردنهاي بي مورد و گاه به منظور اخاذي و رشوه خواري، بي توجهي به آئين نامه ها و گاه تكيه بر موارد و تبصره هاي دست و پا گير مسائلي بودند كه انگيزه كاري مفيد، لذت بخش و موثر را ميزدائيد و به يكي از عوامل مهم فرار مغزها از كشور تبديل شده بود. مقابله با چنين پديده ها و معضل هايي در حال انجام است. البته نسبت نادرست درآمد و هزينه ها اجازه مقابله درست و موثري را نميدهد. چنين پديده هاي منفي و ضد ارزش كه در پيكره جامعه ما جا خوش كرده اند به آساني و بدون برنامه ريزي دقيق زدوده نخواهند شد.
پيش از هر حركتي بايد به اين امر توجه داشته باشيم؛ يا بايد بهاي زمين و ساختمان و كرايه خانه و سبد غذايي خانواده ها را مناسب و نسبتاً در مقايسه با حقوق دريافتي حد اقل، كاهش دهيم و يا اينكه حد اقل مزد را نسبت به آنان افزايش دهيم. يك كارگر، كارمند و يا آموزگار بايد بتواند، بدون اشكال و تاخير، منزلي مناسب خود را با قيمت يك سوم حقوق دريافتيش در ماه كرايه نمايد. بدين معنا، به فرض اينكه كرايه يك آپارتمان دو اطاق خوابه مناسب در محله اي متوسط به صورت ميانگين برابر با يك ميليون ريال (صد هزار تومان) در ماه است آنگاه حقوق فرد مستاجر، پس از كسري هاي مالياتي، نبايد كمتر از سه ميليون ريال (سيصد هزار تومان) در ماه باشد. از آن سوي در صورتيكه مقدار كرايه سود سرمايه در ماه را باز نگرداند، آنگاه دولت موظف خواهد شد مابه التفاوت سود سرمايه را به صاحب ملك بپردازد. به ديگر سخن چنين خواهيم داشت كه اگر صاحب خانه به موجب محاسبات درست سود و سرمايه در هر مقطعي براي ملك خود كرايه اي يك ميليون و پانصد هزار ريالي ( يكصد و پنجاه هزار تومان) را مطالبه كند آنگاه مستاجر مورد نظر ما يك سوم حقوق خود را كه همان يك ميليون ريال ( يكصد هزارتومان) است را ميپردازد و تفاوت پانصد هزار ريالي ( پنجاه هزار تومان ) را دولت خواهد پرداخت. اين مبلغ از محل درآمدهاي مالياتي بر مستغلات و املاك برآورده خواهد شد. در همين مقياس هزينه سبد غذايي خانواده ها بايد محاسبه گردد. اين گام نخست در مبارزه با معضلاتي است كه بر ادارات ما حاكم است. پس از معرفي و اجراي چنين سياستي سقفي از حقوق را مثلاً يك دوم آن را ثابت در نظر گرفته و بقيه آن ، مستند و بر اساس راي دادگاه، شامل جريمه كم كاري و ديگر تخلفات اداري در ارتباط با كاهش كارآمدي كار خواهد شد. بدين معنا كه در صورتيكه كارمند پس از اخطارهاي شفاهي، كتبي و طي كردن روند قانوني گوشزدها كماكان به رفتار كم كاري خود ادامه دهد در دادگاه هاي اداري محكوم و نيمه يا بخشي از نيمه حقوق خود را براي مدتي معين كه دادگاه تعيين خواهد كرد، از دست خواهد داد. گام بعدي ما اصلاحات لازم در اجراي درست نظم و نظام قضايي كشور است، جا انداختن حرام و حلال و مكروه و برجسته ساختن آنان در نظام قضايي و آموزش جامعه براي انطباق رفتار خود بر چنين مبنا و محيطي منجر به استحكام عدالت اسلامي در سرزمين مقدسمان ايران خواهد شد. بدون ترديد جهان اسلام بر ما و حركت ما چشم دوخته است. فائق آمدن ما بر معضلات موجود شرط اول پرداختن به اهداف راهبردي در گسترهاي ديگر است.
منوچهر رضاوندي
بيست آذر ماه 1383